آزمایشگاه ملی نقشه برداری مغز

تصویربرداری تشدید مغناطیسی (38)

در شرایط بالینی شرایط خاصی برای این نوع مطالعات وجود دارد. تصویربرداری های لازم در زمان های کوتاه برای مطالعات دقیق تر شامل تصاویر وزنی T1,T2 می باشد که بسته به شرایط تعداد 15 تا 20 برش با ضخامت 5 الی 8 میلی متر و فواصل بین برشی 1 الی 3 میلی متر برای رزولوشن خوب فضائی انتخاب می گردد.

نیازمندی های تصویربرداری کلینیکی دیفیوژن:

در شرایط بالینی شرایط خاصی برای این نوع مطالعات وجود دارد. تصویربرداری های لازم در زمان های کوتاه برای مطالعات دقیق تر شامل تصاویر وزنی T1,T2 می باشد که بسته به شرایط تعداد 15 تا 20 برش با ضخامت 5 الی 8 میلی متر و فواصل بین برشی 1 الی 3 میلی متر برای رزولوشن خوب فضائی انتخاب می گردد.

بطور معمول استفاده از TE کوتاه (120 میلی ثانیه) به منظور کاهش واپاشی و یک حساسیت انتشاری کافی در حدود زیر برای بافت مغزی لازم است: (ADC ~0.2–1×10^3 mm^2/s)

هرچند بیشتر حین آزمون نیاز به کنترل کامل آرتیفکتی حرکتی می باشد.

در اکثر شیوه های بررسی بالینی تصویربرداری دیفیوژن با چندین جهت اعمال گرادیانی (x,y,z)، 2 فاکتور (b=0, b~1/ADC)، و تکنیک EPI single shot انجام می پذیرد.

گاهی تکنیک بازیافت معکوس IR جهت حذف مایع آزاد CSF با انتشار پذیری بالا در رشته پالس های FLAIR می تواند کمک کننده باشد.

مجزا نمودن از اثرات آسایش با محاسبه ADC بجای مطلق از DW نائل می آید و حذف انتشار غیرکروی ( Anisotropic) بوسیله میانگین گیری اندازه های منتشره در جهت های سه گانه حاصل می گردد.


نیازمندی های تصویربرداری کلینیکی دیفیوژن

در تصویر بالا یک حالت از پاتولوژی و تظاهرات آن در ناحیه خلفی مغز بوسیله تصاویر دیفیوژنی قابل روئیت می باشد.

به نواحی غیر یکنواخت در تصویر دقت نمائید و از آنان را نظر انتشاری تحلیل نمائید.

ارسال دیدگاه

loading